Stel je voor: een stad waar je voor 5 euro in een historisch sulfuurbad zit, voor 8 euro een fles wijn drinkt die meer dan 8.000 jaar wijngeschiedenis in zich draagt, en waar het avondeten twee personen minder dan 20 euro kost. Dat is Tbilisi, de hoofdstad van Georgië - en het is op dit moment misschien wel de meest onderschatte stedentrip van Europa.
Terwijl Praag jaarlijks zijn twintigste miljoen toerist verwelkomt en Barcelona klaagt over massatoerisme, bouwt Tbilisi rustig aan een reputatie als stad voor reizigers die iets echts zoeken. Geen lange rijen voor een museumkassa, geen toeristische menukaarten, geen bussen vol selfiesticks. Alleen een stad die nog niet goed beseft dat ze ontdekt is.
Wat Tbilisi zo anders maakt
Tbilisi is een stad die stijlen door elkaar gooit en er beter van wordt. Balkonnen met sierlijk houtsnijwerk hangen als theaterdecor boven kasseistenen steegjes in de oude stad. Een Russisch-Byzantijnse kerk staat naast een modernistisch concertgebouw uit de Sovjet-tijd. En achter een onopvallende deur vind je een sulfuurbad waar Aleksandr Poesjkin ooit een nacht doorbracht en het daarna omschreef als het mooiste bad ter wereld.
De oude stad, Abanotubani genaamd, is de plek om te beginnen. De sulfuurbaden stromen er nog altijd met warm bronwater uit de Kaukasische bodem. Een bad kost je 5 tot 8 euro per persoon. Geen spa-tarief, geen reserveringssysteem - gewoon warm bronwater en een masseur die je ruggengraat op orde brengt.
De heuvel die het hele plaatje geeft
Boven de stad ligt de heuvel Mtatsminda. Je bereikt hem met de funiculaire, een historisch bergspoorwegje dat je voor 2 lari - omgerekend zo'n 70 cent - omhoog trekt. Bovenaan kijk je uit over de rivier de Mtkvari, de daken van de oude stad en, op een heldere dag, de toppen van de Grote Kaukasus in de verte.
In de wijk Marjanishvili, even buiten het historisch centrum, klopt het dagelijks leven van de stad. Hier zitten de koffiebarretjes waar de lokale creatieve klasse zijn laptop openklept, de wijnbars met tientallen Georgische wijnen per glas en de kleine khachipoeries - restaurants die niets anders serveren dan khachapuri, het Georgische kaasbrood in bootvorm, en je er voor 6 euro volledig van afbrengen. Wie benieuwd is hoe een vergelijkbare stadsgolf een andere Balkanstad op de kaart zette, leest ook graag waarom Tirana opeens overal op reislijstjes staat.
Georgische wijn is geen bijgerecht maar werelderfgoed
Georgië is niet zomaar een wijnland. Het is het oudste wijnland ter wereld. Archeologen vonden hier de vroegste sporen van wijnproductie, meer dan 8.000 jaar geleden. De traditionele kwevri-methode, waarbij wijn fermenteert in aardewerken kruiken die in de grond zijn ingegraven, staat op de UNESCO-lijst voor immaterieel cultureel erfgoed.
In een Tbilisische wijnbar betaal je 4 tot 8 euro voor een fles ambachtelijke wijn. Een dagtocht naar de wijnregio Kakheti, anderhalf uur rijden van de stad, kost je 10 tot 15 euro voor een degustatie bij een lokale producent inclusief drie verschillende wijnen. Meer inspiratie over Europese wijngebieden vind je in ons overzicht van de mooiste wijnregio's in Europa.
Wat een trip naar Tbilisi kost
Directe vluchten van Amsterdam naar Tbilisi bestaan niet, maar via Istanbul, Wenen of Frankfurt vlieg je er met Turkish Airlines, Austrian of Aegean voor 120 tot 200 euro retour als je een paar weken van tevoren boekt. De reis duurt met één overstap 5 tot 7 uur.
Eenmaal ter plaatse is Tbilisi een van de betaalbare Europese hoofdsteden die je kunt bezoeken. Een budgetreiziger houdt het op 40 tot 55 euro per dag inclusief verblijf, eten en activiteiten. Een hotel in het centrum kost 35 tot 65 euro per nacht voor een tweepersoonskamer. Nederlanders hebben geen visum nodig voor Georgië - verblijven tot 365 dagen zijn visumvrij, je paspoort moet nog minstens zes maanden geldig zijn.
Waarom je beter nu gaat dan over drie jaar
Tbilisi staat op een kantelpunt. De stad groeit snel in naamsbekendheid bij Europese reizigers, maar heeft de grens naar massatoerisme nog niet overschreden. De hostels worden beter, de restaurantscene volwassener, de infrastructuur comfortabeler - maar de rijen ontbreken nog. Er is geen Karelsbrug-effect, geen drukte op de Piazza San Marco.
Dat venster staat open. De vraag is niet of het drukker wordt in Tbilisi, maar wanneer. Wie de komende twee jaar een stedentrip plant zonder de gebruikelijke toeristische obstakels, boekt die naar Georgië. En wie eerst wil weten wanneer je het voordeligst vliegt, vindt daarvoor handige richtlijnen in de beste reistijden per jaargetijde.